Aparaty cyfrowe
(Dla uproszczenia obliczeń przyjęliśmy, że jeden piksel odpowiada jednemu punktowi na papierze - stąd ppi=dpi).
Oczywiście na nasze życzenie (i odpowiedzialność!) zakład fotograficzny może wykonać odbitki np. w formacie 30x45 cm z dowolnego pliku. Jeżeli jednak rozdzielczość druku spadnie poniżej 150 dpi, na odbitkach staną się widoczne pojedyncze piksele, ostrość zaś ulegnie znacznemu pogorszeniu.
Konstrukcje tego typu wyginęły śmiercią naturalną. Najlepszym do domowo-biurowych potrzeb i obecnie najpopularniejszym typem konstrukcji do digitalizacji obrazów jest skaner płaski, czasami nazywany stołowym. W konwencjonalnym skanerze płaskim dokument umieszczany jest na Aparaty cyfrowe szybie, pod którą znajduje się karetka z lampą, lustrem, zestawem soczewek oraz odpowiednim przetwornikiem CCD lub CIS.
Potocznie używa się krótszych nazw: formaty JPG i TIF, choć formalnie trzyliterowe skróty służą jako rozszerzenia nazw odpowiednich plików graficznych w systemie Windows. Z drugiej strony zaś jeżeli spotkamy się z plikiem o rozszerzeniu JPEG (lub TIFF), a nasz program graficzny nie otworzy grafiki, lecz wyświetli komunikat o nieznanym typie pliku, zmieniamy rozszerzenie na JPG lub TIF. Zasadnicza różnica między formatami JPEG i TIFF jest następująca: plik TIF może być albo nieskompresowany, albo skompresowany (LZW) bez utraty jakości. Doboszka lektury jasno konsumuje znane okienka.
Konstrukcje tego typu wyginęły śmiercią naturalną. Najlepszym do domowo-biurowych potrzeb i obecnie najpopularniejszym typem konstrukcji do digitalizacji obrazów jest skaner płaski, czasami nazywany stołowym. W konwencjonalnym skanerze płaskim dokument umieszczany jest na Aparaty cyfrowe szybie, pod którą znajduje się karetka z lampą, lustrem, zestawem soczewek oraz odpowiednim przetwornikiem CCD lub CIS.
Potocznie używa się krótszych nazw: formaty JPG i TIF, choć formalnie trzyliterowe skróty służą jako rozszerzenia nazw odpowiednich plików graficznych w systemie Windows. Z drugiej strony zaś jeżeli spotkamy się z plikiem o rozszerzeniu JPEG (lub TIFF), a nasz program graficzny nie otworzy grafiki, lecz wyświetli komunikat o nieznanym typie pliku, zmieniamy rozszerzenie na JPG lub TIF. Zasadnicza różnica między formatami JPEG i TIFF jest następująca: plik TIF może być albo nieskompresowany, albo skompresowany (LZW) bez utraty jakości. Doboszka lektury jasno konsumuje znane okienka.